Η άγρια γυναικοκτονία της 15χρονης που παραμένει ανεξιχνίαστη
Η ιστορία της 15χρονης Φιλιώς Αντωνιάδου αποτελεί μια από τις πιο τραγικές και αμφιλεγόμενες υποθέσεις της σύγχρονης Ελλάδας. Πρόκειται για ένα χρονικό που συνδυάζει την απώλεια μιας νεαρής κοπέλας, την οδύνη μιας οικογένειας που ζητά δικαίωση και μια δικαστική διαδικασία γεμάτη αντιφάσεις, αμφιβολίες και αγανάκτηση. Παρά τις προσπάθειες των αρχών, οι δράστες δεν οδηγήθηκαν ποτέ στη δικαιοσύνη, και το έγκλημα παραμένει ανεξιχνίαστο, στοιχειώνοντας την τοπική κοινωνία της Βλάστης για δύο ολόκληρες δεκαετίες.
Το επόμενο πρωί, η Φιλιώ δεν είχε επιστρέψει. Οι γονείς της, καθώς συνήθιζε να διανυκτερεύει σε φίλες, αρχικά δεν ανησύχησαν. Όταν όμως διαπίστωσαν ότι κανείς δεν την είχε δει, δήλωσαν την εξαφάνισή της στην αστυνομία. Οι φίλες της κατέθεσαν ότι, παρότι είχαν συνεννοηθεί να βρεθούν στην πλατεία, η Φιλιώ δεν εμφανίστηκε ποτέ. Η μόνη επικοινωνία ήταν ένα τηλεφώνημα με μια φίλη της στην Αθήνα, τη Ζωή, στο οποίο η Φιλιώ φερόταν να βρίσκεται σε έναν χώρο με φασαρία, πριν μετακινηθεί σε πιο ήσυχο μέρος.
Ο φρικτός επίλογος γράφτηκε την Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2004, όταν ένας βοσκός βρήκε το άψυχο σώμα της Φιλιώς σε μια δασική περιοχή, περίπου 2,5 χλμ έξω από τη Βλάστη. Ο τόπος του εγκλήματος ήταν σοκαριστικός. Η αστυνομία συνέλεξε πλήθος στοιχείων, όπως ματωμένες πέτρες, κηλίδες αίματος στο δρόμο και στα χόρτα, καθώς και ένα κομμάτι τσιμέντου που ταίριαζε με τη ματωμένη πέτρα, η οποία θεωρήθηκε ως το όπλο του εγκλήματος.
Οι δίκες και οι αθωωτικές αποφάσεις: Το άλυτο μυστήριο
Η υπόθεση έφερε στο προσκήνιο δύο υπόπτους, τον Η.Ζ. και τον Π.Μ. (ο οποίος εργαζόταν ως ηλεκτροσυγκολλητής στην Πτολεμαΐδα). Οι μαρτυρίες ήταν αντιφατικές και γεμάτες ερωτηματικά. Ο Η.Ζ. κατέθεσε πως, τη μοιραία νύχτα, είδε τον Π.Μ. με το αυτοκίνητό του στον παλιό δρόμο όπου βρέθηκε το πτώμα, αλλά αρχικά είχε αποκρύψει αυτή την πληροφορία από φόβο. Ο Π.Μ. αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή, δηλώνοντας ότι δεν γνώριζε την 15χρονη.
Η υπόθεση οδηγήθηκε τρεις φορές στα δικαστήρια. Το 2006, ο Π.Μ. δικάστηκε πρωτόδικα στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καστοριάς, αλλά οι ένορκοι τον έκριναν αθώο λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Το 2008, στο Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Κοζάνης, αθωώθηκε εκ νέου λόγω αμφιβολιών. Η υπόθεση, μετά από πρόταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για αναίρεση, οδηγήθηκε σε μια τρίτη δίκη το 2011, όπου και πάλι ο Π.Μ. αθωώθηκε.